Doşeka Xemri - Simir Rudan

DOŞEKA XEMRÎ
MOR DÖŞEK
Tiştên xwe hemû dabûn hev
Bütün eşyalarını toplamıştı
Ji xeynî doşeka xemrî
Mor döşek dışında
Çavên wî lê ketin hat bîrê ku
Gözüne ilişince hatırladı ki
Jê re anîbû ji mala bavê xwe
Onun için getirmişti baba evinden
Tevde bûn, li hev neketibûn hê
Bir aradaydılar, araları bozulmamıştı henüz
Mane ji bo wî hati bû vî bajarî
Onun için gelmişti bu şehre
Qey ji bo kê hatibû vî bajarî
Başka kimin için gelmişti ki bu şehre


Dibêjiyê “Were min
Ona diyor “Gel bana…
Bibêje min çima ho dikî
Söyle neden böyle yapıyorsun
Tiştan çima mezin dikî
Bazı şeyleri neden büyütüyorsun
Qey tu nabînî
Görmüyor musun
Ji derdê te dimirim
Senin için ölüyorum
Ji navê te pê ve ez nabêjim,
Adından başka bir şey söylemiyorum,
nabêjim, nabêjim:
Söylemiyorum, söylemiyorum
Leylê…”
Leyle…”
Bajarê he bibû barekî giran li ser pişte
Bu şehir ağır bir yüktü artık sırtında
Da xwe rabû go “Ez ê biçim ji vêdê
Kalktı ve dedi ki “Gideceğim burdan!
Ez ê jî biçim, ez ê jî herim”
Ben de gideceğim; ben de gideceğim!”
Çavên wî lê ketin hat bîrê ku
Gözüne ilişince hatırladı
Jê re anîbû ji mala bavê xwe
Onun için getirmişti baba evinden
Tevde bûn, li hev neketibûn hê
Bir aradaydılar, araları bozulmamıştı henüz
Mane ji bo wî hati bû vî bajarî
Onun için gelmişti bu şehre
Dibêjiyê “Were min
Ona diyor “Gel bana…
Bibêje min çima ho dikî
Söyle neden böyle yapıyorsun
Tiştan çima mezin dikî
Bazı şeyleri neden büyütüyorsun
Qey tu nabînî
Görmüyor musun
Ji derdê te dimirim
Senin için ölüyorum
Ji navê te pê ve ez nabêjim,
Adından başka bir şey söylemiyorum,
nabêjim, nabêjim:
Söylemiyorum, söylemiyorum
Leylê…”
Leyle…”