Son fasıl

Yıldızlar semadan düşerken yere
Düşlere uzandım sonsuzluklarda
Bir garip bir mahsun bu yeryüzünde
Hüzünlü gözlerle bahtıma baktım
Kapkaraydı gecem karaydı bahtım

Vuslatı hayale izin yok düşte
Anlarsın o zaman bu derde düş de
Gahi uyanıkken gahi de düşte
Hazza yasak konur dert dolu döşte
Vuslatı hayale izin yok düşte
Ne gerçek yaşadım ne mutlu düşte

Sevda şarkıları susunca telde
Nazenin bir çiçek kırılır yelde
Hüzündür elemdir son kalan elde
Umudum çaresiz perişan halde
Sevda şarkıları susunca telde
Hicran yine hicran söylenen dilde

Bahtı kara diye eller ağlaşır
Dem çeker kumrular güller ağlaşır
Çıkmaza vardığım yollar ağlaşır
Son sefere çıkan sallar ağlaşır
Bahtı kara diye eller ağlaşır
Gülmeyi bilmeyen diller ağlaşır

Gecenin hüznünü soymak isterken
Gündüzü siyaha boyadım birden
Belki binlercesi belki tek neden
Öyle derin derde düştüm bilmeden
Gecenin hüznünü soymak isterken
Ömür geldi geçti bir gün gülmeden