O yokken anne

Yanar geceleri bedenim tüm sensizliğiyle.
Sözlerim soyunur önce;
Sonra gözlerim gözlerine yanaşır.
ve sensizliğimin farkındalığına börünürüm.
ilk Önce üşürüm yanan bedenim söner sessizce
Sonra;
Soyunuk sözlerimden utanırım
Hani seni seviyorum diyişlerimdeki tepkilerin gibi
bir anda umursuzlaşırım.
o an kendimden bile korkarım
gölgemin peşinden ayrılmaz
gölgemi bile sen sayarım.
Öylesine şaşırırım yani yokluğunda.
Su yerine şarap içerim, Rakıya karışırım.
Kırmadık ayna bırakmam mesela.
Aynalarda seni görmekten
senin bıraktığın halimi görmekten korkarım.
Bir an kendimi senin cocugun gibi hissederim.
Senin bıraktığın bir eser gibi.
Bir tablo gibi olurum gözlerimde.
dört duvar arasında girmedik yalnızlık bırakmam
sövmedik duvar kalmaz mesela
Önceleri biraz zorlanırım.
ama merak etme ben senide atlatırım.
Çünkü ben;
Seni seven adamım.