No Commend . . .

Uykuların kaçar geceleri
Bir türlü sabah olmayı bilmez
Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya
Deli eden uğultular başlar kulaklarında
Ne çarşaf halden anlar ne yastık
Girmez pencereden beklediğin aydınlık
Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın
Sevmek neymiş bir gün anlarsın
Birgün anlarsın aslında herşeyin boş olduğunu
Şerefin,faziletin,iyiliğin,güzelliğin...
Gün gelirde sesini birkere duymak için vurursun başını soğuk taş duvarlara
Büyür gitgide incilmişliğin kırılmışlığın
Duyarsın ,taa derinden acısını çaresiz kalmışlığın
Sevmek neymiş birgün anlarsın
Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların Sevilen gözlerin
Sevmek neymiş birgün anlarsın
Birgün anlarsın hayal kurmayı Beklemeyi,ümit etmeyi...
Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir
Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi
Lanet edersin yaşadığına
Mazide ne kalmışsa yırtıp atarsın
O zaman bir çiçek büyür kalbinde kendiliğinden
SENİ SEVDİĞİMİ BİRGÜN ANLARSIN . . .