de weg even kwijt

ik was de weg heel even kwijt
m'n hart was koud als een ijskonijn
ik was de weg heel even kwijt
stond een beetje stil met wat zielepijn
maar ik ben nie geboren als ijskonijn
het gevoel moet stromen het moet open zijn
de nacht die verkleurd weer in een nieuwe dag
tot het leven weer naar je lacht
ik was de weg heel even kwijt
m'n hart was koud, vol onverschilligheid
Ik was verdwaald , van het padje af
en m'n chagrijn schrikte mensen af
maar in de rust vond ik mezelf terug
en dierbaren hielpen me over de brug
het licht zal weer schijnen , vertrouw op jezelf
alles komt goed weet dat wel
al gaat het niet als geplend , weet alles komt goed
de liefde ze zal winnen van de haat
klein is een liefde die zich tellen laat
en de zon zal weer schijnen en brengt het licht terug
na een gure winter komt de lente terug