Η ΣΤΕΨΗ ΤΗΣ ΠΟΠΠΑΙΑΣ-ΜΟΝΤΕΒΕΡΝΤΙ -1ο Μέρος

Η Στέψη της Ποππαίας [La coronazione di Ποππαία]
Ένα μουσικό δράμα που αποδίδεται παραδοσιακά στον Claudio Monteverdi και το λιμπρέτο είναι του Gian Francesco Busenello. Παρουσιάστηκε το 1643 στο Θέατρο Santi Giovanni e Paolo στη Βενετία , με την Anna Renzi και τον Baldassarre Ferri μεταξύ των βασικών ερμηνευτών.
Στον Πρόλογο, ο Έρωτας επιβεβαιώνει την εξουσία του πάνω στην Αρετή και την Τύχη, δηλώνοντας ότι ο ίδιος κινεί τον κόσμο και τις πολιτικές του ανατροπές. Το ίδιο το έργο είναι ένα παράδειγμα αυτού.
Στην Πρώτη Πράξη,
Ο Όθωνας, κάτω από το παράθυρο της Ποππαίας, ελπίζει να ξαναδεί την αγαπημένη του, αλλά, βλέποντας δύο από τους φρουρούς του Νέρωνα να κοιμούνται, ανακαλύπτει ότι η Ποππαία είναι η ερωμένη του αυτοκράτορα και φεύγει σε απόγνωση. Οι δύο φρουροί ξυπνούν και βρίζουν τον έρωτα μεταξύ της Ποππαίας και του Νέρωνα. Οι δύο εραστές ξυπνούν επίσης και ο Νέρων υπόσχεται στην Ποππαία ότι θα βρει μια πρόφαση για να χωρίσει με την Οκταβία.
Η Οκταβία πλήττεται από την προδοσία του Νέρωνα, ενός απατεώνα συζύγου και δολοφόνου της μισής οικογένειάς της, και μάταια παρηγορείται από την ακόλουθο της και τον Σενέκα. Η Παλλάδα Αθηνά εμφανίζεται στον φιλόσοφο και προβλέπει το επερχόμενο τέλος του. Ο Νέρων εκμυστηρεύεται στον Σενέκα ότι θέλει να χωρίσει την Οκταβία και να παντρευτεί την Ποππαία και ο Σενέκας τον κατηγορεί για την εξωσυζυγική του σχέση. Μόλις φύγει ο φιλόσοφος, η Ποππαία ζητά από τον αγαπημένο της τον θάνατο του Σενέκα. Ο Όθωνας κατηγορεί την πρώην ερωμένη του για απιστία και αναζητά παρηγοριά στη Δρουσίλλα, μια άλλη γυναίκα ερωτευμένη μαζί του.