ŞİMALGÜNEY ( FİRUZE)..

MUTLAKA TAM EKRAN Ä°ZLEMENÄ°ZÄ° TAFSÄ°YE EDERÄ°M..
FÄ°RUZE
Öncesi Vurgun, Sonrası Umut...
Åžimdi Kocaman Bir BoÅŸluk...
Hissettiğim Hiçbir Şey Yok!
Şaşkınlığındayım Olanların...
Aşk'ın Çapraz Ateşinde Vurulmak Ve Düşmek Yere...
Tek Yapabildiğin Tüm Gücünü Toplayıp Bir Yumruk İndirmek Hayatın Ta İçine...
İlk Başlarda Acısını Bile Hissetmezsin...
Daha Sonra Elinden Başlayan, Beynine Ulaşan ve Göğsünde Uyanan Bir Sancı Duyarsın...
Onlarca Acı Var Yüreğimin İçinde...
Sevgiler Can Çekişiyor Gözlerimin Önünde ve Ben Parmağımı Dahi Oynatamıyorum Bu Felçle...
Gittikçe Uyuşuyor Her Yanım, Ağırlaşıyor Gün, Gece...
Sonra Yaşama Gurbet Başlıyor Benliğimde...
Huzursuzluğumun Cam Kırıkları Kesiyor Her Yanımı...
Ve Canım Kanıyor...
Ne Kadar SessizleÅŸiyor Her Åžey!
Dipteyim Derinlik Yok!
Yanıyorum Serinlik Yok!
Yazıyorum Şiirsellik Yok!
Yaşıyorum Nefesim Yok!

AÅŸk;
Hayatında Oynadığın En Büyük Kumar ve Kazananı da Görülmemiş Hiç...
Sonuçta Tek Kazanan Yine Ayrılıklar...
Neden Bakıyorsunuz Bana Öyle Şaşkın Şaşkın?
Bu Yorgun Satırları Yazan Eller Varlığından Bile Haberdar Olmadan Oturduğu Pencerenin En Karanlık Yüzü, ve Huzursuz Yalnızlığıyla Dertleşen Bir Kadın İşte...!!!
ŞİMALGÜNEY!!!