Üsdat Şəhriyar / Shahriar

Evdə bir il ah çəkərəm xəbər yox,
Evdən çıxam mən oyana yar gəli.

Taytuşlarım çölə çıxa gün çıxar,
Mən çıxanda yağış getsə qar gəli.

Yazıx quzum aclığa döz darıxma,
Bugün sabah bahar gəli bar gəli.

Bizə gələ gəlməyə bir kal iydə,
Qonşumuza heyva gəli nar gəli.

Xan evinə şir gələ quyrux bular,
Bizim evə kor it gələ har gəli.

Xalqa qonax gəli gözü sürməli,
Bizim evdən kor getməmiş kar gəli.

Bəxtimə arvat nə çıxa bilmirəm,
Bəllidi ki sarsağa sovsar gəli.

Bir (üç ətək) əndazadır əynimə,
(salisbury)gen gəlməsə dar gəli.

Dovlətliyə yas gələdə oynayar,
Biz kasıba toy gələ axsar gəli.

Qəm yükündən kədxudanın hissəsi,
Xərdəl olu,bizimki xarvar gəli.

Kətdə bizi döyəllə bir havar yox,
Biz bir kəlmə hax danışsax car gəli.

Darqaşayidlar bizə sərkar şıxar,
Dar dibindən qurtula sərdar gəli.

Bundan belə özgə görəm özgədən,
Minnət çəkir qeyrətimə ar gəli.

Işçi toyux kəsənə mən baxanmam,
Bilməm necə ürəyindənvar gəli.

Qəmdən mənim bir eynək var gözümdən
Işığ aydın gün gözümmə tar gəli

Eşqim düşüb yadıma gözlər daşar,
Baharda sel atlanı çaylar gəli.

Çox şairin təb,i donar buz kimi,
ŞƏHRİYARın şeiridə qaynar gəlir.

XX əsrin görkəmli şairi / Məhəmmədhüseyn Şəhriyar