Description
Karlo Bulić, glumac (Trst, 12. 5. 1910. - Beograd, 19. 10. 1986.). Podrijetlom Poljičanin. Brat Bruna, slikara. Srpsku pravoslavnu školu pohađao u Trstu (1918.–20.), srednju klasičnoga smjera u Bresci (Lombardija, 1920.–26.), gimnaziju u Trstu (1926.–29.). Od 1930. do 1935. dobrovoljac je u Jugoslovenskom vojnom vazduhoplovstvu u Beogradu. Krajem 1935. pristupio je putujućoj kazališnoj trupi Stjepana Piseka u Cavtatu a poslije i Povlašćenom pozorištu »Talija«. Kazališne sezone 1941/42. postaje član banjalučkog kazališta. Od 1942. do 1944. glumac je Hrvatskoga državnog kazališta za Primorje u Dubrovniku. Početkom lipnja 1944. priključuje se Kazališnoj družini NOO-a na Lastovu. Nakon predstavâ na oslobođenom dijelu Korčule i Pelješca dolazi preko Visa u Split, gdje se 1945. formira Kazalište narodnog oslobođenja Hrvatske, koje iste godine u oslobođenom Zagrebu izvodi Najezdu L. M. Leonova. Sezone 1946/47. član je Narodnog kazališta u Splitu, a od 1947. do umirovljenja 1972. član Jugoslovenskoga dramskog pozorišta u Beogradu. Predavao je na Akademiji za pozorišnu umetnost u Beogradu te nastupao na filmu i TV. Iako nije studirao glumu, nastupi u komedijama, vodviljima i operetama putujućih družina, omogućili su potpun razvitak njegova glumačkog talenta, posebice u karakternim ulogama. Istaknuo se već u prvim profesionalnim nastupima u Dubrovniku kao Popiva (Nepoznati autor, Komedija od fantazija), u Splitu kao Lovro Kalebić (Nepoznati autor, Ljubovnici), Župnik (I. Cankar, Kralj Betajnove), Šmaga (A. N. Ostrovski, Bez krivnje, krivi), Lenbach (M. Krleža, U agoniji) te u operetama Šišmiš (J. Strauss), Zemlja smiješka (F. Lehár). Glumačku zrelost potvrdio je u Jugoslovenskomu dramskom pozorištu ulogama Dunda Maroja (M. Držić, Dundo Maroje; Državna federalna nagrada FNRJ, 1949.) zatim kao Lenbach (M. Krleža, U agoniji), Toni (C. Goldoni, Ribarske svađe), Corbaccio (B. Jonson, Volpone), Knez (I. Vojnović, Dubrovačka trilogija), General Lukić (M. Matković, Na kraju puta), Biskup (R. Marinković, Glorija; Sterijina nagrada, 1957.), Grof Šabelski (A. P. Čehov, Ivanov), Gospar Lovro (M. Benetović, Hvarkinja), Valent (Krleža, Na rubu pameti), Tatarin (M. Gorki, Na dnu). Nastupao je i na Dubrovačkim ljetnim igrama kao Brabancio (W. Shakespeare, Othello), Biskup (R. Marinković, Glorija), Knez, Gospar Luco (I. Vojnović, Dubrovačka trilogija). Više puta glumio je i na filmu. God. 1947. asistent je režije V. Afriću pri snimanju filma Slavica u kome je glumio talijanskog oficira i šefa tajne policije. Zapažene su mu uloge u filmovima Jezero R. L. Đukića, Major Bauk N. Popovića, Zle pare V. Stojanovića, Dan četrnaesti Z. Velimirovića, kao i na TV: Poezija od rastanka, Istarska rapsodija, Libar Marka Uvodića, Čovik i po, Kapelski kresovi, Ustrijelite Kastora, a široku je popularnost stekao TV serijom Malo misto, glumeći starog liječnika.