Postmodern Sadaka!

“Ormanda Çapada
Çalıştırdılar, Sigortamı Yatırmamışlar”
Postmodern Sadaka!

Milletvekili adaylarının seçim çalışmalarını izlemek amacıyla Uzayçatı’daki halk pazarındaydık. Burada milyonlarca örneği olan bir dramla karşılaştık ve bu dramın siyasal istismarına şahit olduk; postmodern sadakanın tezahürüdür.

Çavdır Bayır köyünden bir çiftçi hanım. Dalibaba’da oturur. Dişleri dökülmüş. Güneş yanığı yüzünde bin yıllık ezilmişliğin ve acının derin izleri var. Başında köylü kadınlarımızın geleneksel beyaz kar gibi başörtüsü. Ellerinin üzeri yağır olmuş, tosbağa sırtı gibi sertleşmiş ve sert bir kabuk bağlamış gibi… Önünde sarımsak bağları, marul yığınları ve maydanoz tutamları yığılı.
Çevrede güneşe karşı önlem olarak şemsiyeli köylülerde çeşitli ürünler satmak için yayılmışlar. Pazarın uğultusu çökmüş ortalığa.
Zaman zaman uzun uzun bağrışmalar doluyor insanın kulağına.
Köylüler ürünlerini tanıtıyorlar.
Maydanoz, marul vs. şu para diye haykırışmalar…
Maydanooooooozzzzzzzz, bağı 50 kuruşşşşşşş…
Tam bu sırada milletvekili adayları Kerim Özkan ve Bayram Tekin ile İl Başkanları Süleyman Erman ve CHP’liler belirdiler karşıdan. Kimisinin elinde bayraklar, kimisinin elinde broşürler, kitapçıklar var. Adaylar köylülerin ellerini sıkıyor, destek ve oy istiyorlar. Arkasından diğerleri broşür ve kitapçıklar tutuşturuyorlar ellerine. Hiç itiraz eden yok. Sadece gülümsemeler görülüyor yüzlerinde. Bir de uzatılan seçim araçlarını alıp kenarlarında bir yerlere sokuşturuyorlar.
Delibaba’da oturur hanımın önünde durdular.
Hanım onları görünce başladı konuşmaya. Onlara laf bile düşürmüyor. Durmadan konuşuyor. Vekil de “ya, ya, ya!” diye teşvik mi ediyor yoksa susmasını mı bekliyor belli değil, konuşmaya çalışıyor.
“Beni ormanda çalıştırdılar. Çapa çapalattılar. Bir hafta yatırmışlar sigortamı, gerisini yatırmamışlar. İşte böyle buralarda sürtüyoruz.”
“Sen nerelisin?”
“Çavdır, Bayır’danım. Delibaba’danım ben. Bir hafta sigortamı yatırmışlar.”
“Ya, ya, ya!”