orhan gencebay - diyemedim ki

Satırlarıma ‘sen’ değil,
Özlemin dökülüyor…
Olmazsa olmazım
‘sen’…
Yoksun işte…
Bir hayalden ibaret özlemlerim…
Yastığıma başımı koyduğum da
sadece sen'li hülyalara bırakıyorum ruhumu
Dışına çıkılması zor bir yol gibisin…
Çıksam, düşeceğim sanki uçurumundan…
Bıraksam çığlıklarımın terkinini
sindirecek suskunluğum…
Bu yalnızlık,
suskunluğuma eşit olacak
sensizliğe giden her adım da…
Biliyorum,
kendimi kandırıyorum zamana karşı…
Ve bilmek bahane değil ‘bana’…
Olmazsa olmazım ‘sen’…
Yoksun işte…
Ve görmüyorsun…
Sana gözlerim değil,
Yüreğim…
Bedenim…
Ağlıyor.

SUSKUN YÜREK