Ne Farkı Varki

Bazen Acıyorum Kendime; Yaslanıp Yürüdüğüm Doğrularımla, Yanlış Omuzlara Baş Koymuşum Meğer . Ben Verdikçe İsteyen Ve Hep " Fedakarlık Gerek " Diye Sineye Çektiğim İnsanlarla Kesişti Yollarım. " Hani Yüreğimde Taşıdıklarım Ağır Gelmedi De Bana ! " Yorulduğumda Umutlarımı Tazeleyecek Bir Yüreği Karşımda Bulamadığımda Tükendim . Evet, Bazen Acıyorum Kendime, Ruhumdaki Bu Kanayan Yaraları Dindiremiyorum Ve Aynaya Bakınca; Yüzümde ki " Değdi mi ? " Diyen O Acı Tebessümü Bir Türlü İçime Sindiremiyorum..