Kıraç - vazgeçemem

zoraki vazgeçmek kötüü.......!!!...!Bazen insan vazgeçebildiği şeylerin karşısında güçlü durur.Eğer kabullenmenin getireceklerine göğüs gerebilecek kadar güçlü ise…
Çöle ait olduğu halde,ıslak topraklarda varolmaya çalışan bir hurma ağacıdır bazen vazgeçmek.Herşey onu çürütmek için çabalarken o ölmekten vazgeçer!
Bazen yeni başlangıçlar yapabilmek için zorunluluktur.Labirentin gidilecek başka yolu kalmamıştır artık.
Acı katsayısının ne kadar uzun süre düşlendiğine bağlı kırık bir hevestir bazen vazgeçmek.Çünkü varılacak en son noktadır....!
Orhan Veli der ki ;
“Öyle bir zamanda gel ki,vazgeçmek mümkün olmasın “ Demek ki bazı zamanlarda vazgeçmek mümkün.Rakı şişesinde balık olmaya özenecek kadar gamsız bir hayat anlayışına sahip olduğu halde üstad bile vazgeçebiliyorsa, demek ki mücadelenin hangi aşamada olduğu da önemli vazgeçmemek için !
Ego bilinçaltının bekçisi insan benliğini dış etkilere karşı korumakla görevli bir kalkandır.Hani vazgeçmeye en yakın olduğumuz an vazgeç artık diye kulağımıza fısıldayan o içimizdeki ses var ya,işte odur ego.Aslında niyeti kötü değildir.Verdiğimiz mücadelenin bize o kadar zarar verdiğinin farkındadır ki, devam edersek artık onun koruyacağı bir benlik kalmayacağını bilir.Bir yandan umut bize devam et diye fısıldarken , o vazgeçmemizi fısıldar.İşte bunun için ego ve umut birbirinin azılı düşmanlarıdır.Oysa ikisinin de hizmet ettiği şey aslında aynıdır.
Bazen de her seçiş bir vazgeçiştir.Durakta bekleyip dolmuşa binmek otobüsten vazgeçmektir.Yemeği tuzlu yediğinizde tuzsuz yemekten vazgeçmiş olursunuz.Çayına şeker atan çayın tadını almaktan vazgeçer.Olumlu ya da olumsuz tüm durumları kapsar hayatta ,
Dün vazgeçmek için çok geç,bugünse vazgeçmek için çok erken ! Hal böyleyken, “yarın” neden vazgeçsin benden !..Neden..?