Ja poczekam - Raban

Rzad­ko mogę szczerze
uśmie­chnąć się do siebie
gdzie spod zamkniętych
po­wiek pragnę dostrzec

Chwi­le otu­lone w wiarę
kiedy na ko­lanach klęcząc
pocze­kam jak podarujesz
ka­wałek piękne­go nieba

Nie ważna jest po­ra roku
ale od­wie­czne te pytanie
czy pot­ra­fiłabym uwierzyć
w od­na­lezione szczęście...?