ey can Abdurrahim KARAKOÇ

Ben sabit şeyleri sevmem ey can
Sen
Eğer beni dinlersen
Çağlayan ırmak ol
Ve gönül gönderine çekilmiş
Nazlı nazlı dalgalanan
Bayrak ol

Ben karanlığı hiç sevmem ey can
Vaktin her saatinde
Her zaman
Ağaran şafak ol
Güneş ışıklarıyla ürperen çiçek
Seher yeliyle ırgalanan
Yaprak ol

Ben bulanıklığı sevmem ey can
Sen
Yayla pınarlarından akan
Sulardan berrak ol
Göl olma gölet olma baraj olma
Kanak ol

Ben uykuları da sevmem ey can
Uykulardan uzak ol
Kış günü karları yarıp çıkan
Beyaz bir gül
Mavi bir zambak ol

Ben zaafları da sevmem ey can
Hakikatleri sarıp-sarmalayan
Zaaflardan ırak ol
Geri dur geri dur ey can
Nefret sarayındaki sultanlıktan
İlim ocağında çırak ol

Sana tavsiyemdir ey can
Zalimlerin boynunda süslü kravat olacağına
Var bir garip ölünün üstünde
Kefen ol
Kimsesiz gelinlerin yüzünde
Duvak ol