Bülent Ortaçgil - Eylül Akşamı

Bülent Ortaçgil - Eylül Akşamı

hiçbir neden yokken,
ya da biz bilmezken tepemiz atmış
ve konuşmuşuzdur
onca neden varken
ve tam sırası gelmişken
hiçbirşey yapmamış
ve susmuşuzdur
aynı anda aynı sessiz geceye doğru
içim sıkılıyor demişizdir
aynı sabaha uyanırken
kimbilir

aynı düşü görmüşüzdür
olamaz mı?
olabilir

onca yıl sen burada
onca yıl ben burada
yollarımız hiç kesişmemiş
şu eylül akşamı dışında

belki benim kağıt param,
bir şekilde, döne dolaşa
senin cebine girmiştir
belki aynı posta kutusuna,
değişik zamanlarda da olsa,
birkaç mektup atmışızdır
ayın karpuz dilimi gibi
batışını izlemişizdir deniz kıyısında
aynı köşeye oturmuşuzdur köhnede
belki de birkaç gün arayla
olamaz mı?
olabilir
...
bostancı dolmuş kuyruğunda
sen başta ben en sonda
öylece beklemişizdir
sabah 7:30 vapuruna
sen koşa koşa yetişirken,
ben yürüdüğümden kaçırmışımdır
aynı anda başka insanlara,
seni seviyorum demişizdir
mutlak güven duygusuyla,
başımızı başka omuzlara dayamışızdır
olamaz mı?
olabilir.
...